زندگی با درد مزمن چه احساسی دارد؟

زندگی با درد مزمن چه احساسی دارد؟

به گزارش آزمایشگاه رادین، درد مزمن، سِیر بیماری است که آنقدر پیچیده است که اخیرا درک و شناخت محرک های آن شروع شده است و به تازگی به خودی خود بعنوان یک وضعیت پزشکی شناخته شده است. اما زندگی با درد مزمن چه احساسی دارد؟ و بدن و مغز چگونه با آن مقابله می کنند؟


به گزارش آزمایشگاه رادین به نقل از ایسنا، دردناک، کسل کننده، سوزناک، تیز تنها بعضی از کلماتی است که افراد برای توصیف درد خود استفاده می نمایند.
وضعیت فرد مبتلا به درد مزمن امکان دارد بعضی روزها عالی باشد، بعضی روزها بد. این واقعیتی است که خیلی از مبتلایان به این عارضه با آن مواجهند. امکان دارد علایم و نشانه ها همیشه قابل مشاهده نباشند و امکان دارد نبردی درونی باشد که در پشت دندان قروچه و لبخندهای الزامی پنهان شده است.
اما درد مزمن چگونه مزمن می شود؟ سایت مدیکال نیوزتودی در گفتگویی با دکتر هیلاری گایت و دکتر تونی ال. یاکش، استاد بیهوشی و فارماکولوژی در دانشگاه کالیفرنیا به بررسی مفاهیم علمی درد مزمن پرداخته است.
درد مزمن اولیه و ثانویه
اغلب امکان دارد درد مزمن تنها بعنوان نشانه ای از یک مشکل بزرگتر نادیده گرفته شود یا به علت این که تهدید کننده زندگی نیست جدی گرفته نشود. با این وجود، بار درد مزمن نه تنها فردی نیست، بلکه اجتماعی هم هست.
نتایج تحقیقات نشان می دهد که افراد مبتلا به درد مزمن امکان دارد در انجام زندگی روزمره و فعالیت ها مشکل داشته باشند و همینطور از وضعیت سلامت ضعیف تری برخوردار باشند. همینطور امکان دارد مجبور باشند با ناامنی شغلی یا بیکاری دست و پنجه نرم کنند.
بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، درد مزمن هم اکنون به دو دسته تقسیم می شود: درد مزمن اولیه و درد مزمن ثانویه.
بر طبق این طبقه بندی، درد اولیه به دردی گفته می شود که ناشی از شرایط پزشکی دیگر یا قابل توضیح نیست. بعضی از نمونه های آن امکان دارد فیبرومیالژیا یا کمردرد اولیه مزمن باشد.
دکتر گایت توضیح داد: فیبرومیالژیا وضعیتی است که از فردی به فرد دیگر متفاوت می باشد اما یک عارضه گسترده است که حداقل چهار تا پنج ناحیه بدن را تحت تأثیر قرار می دهد و دستکم سه ماه طول می کشد. هیچ دلیل دیگری برای درد شناخته نشده و بنابراین، یک نوع درد مزمن اولیه است.
از طرفی، درد ثانویه ناشی از یک بیماری زمینه ای یا ثانویه است. آرتریت، سرطان یا درد ناشی از کولیت زخمی در این دسته قرار می گیرد.
گذار از درد حاد به مزمن
متخصصان دریافتند: در پس مزمن شدن درد حاد گیرنده ای معروف به گیرنده های ناقوسی شکل شماره ۴ (TLR4) امکان دارد یک عامل کنترل کننده باشد.
دکتر یاکش اظهار داشت: می دانیم که بر اثر یک صدمه بافتی یا عصبی از انواع مختلف، میتوان سیگنال هایی را فعال کرد که معمولاً با آنچه ایمنی ذاتی نامیده میشود، مرتبط می باشد و یکی از واسطه های آن فاکتوری به نام گیرنده ناقوسی شکل است و معلوم می شود در صورتی که آنها معمولاً وجود دارند تا وجود عوامل خارجی را تشخیص دهند. آن عوامل در غشای سلولی چیزی به نام لیپوپلی ساکارید یا LPS دارند. ما به صورت معمول آنرا در سیستم خود نداریم، اما از باکتری ناشی میشود.
وی ادامه داد: گیرنده های ناقوسی شکل امکان دارد سیستم ایمنی مرکزی را برای حالت های تشدید درد آماده کنند. در واکنش به محرک های مضر، عوامل استرس زا یا صدمه بافتی بخصوص در میکروبیوم یا دستگاه گوارش، بدن آغاز به ترشح فراورده هایی از سلول های التهابی می کند.
دکتر یاکش توضیح داد: وقتی این شرایط اتفاق می افتد، فراورده هایی که از بدن خودمان آزاد می شود می تواند گیرنده های ناقوسی شکل را فعال کند و یک گیرنده وجود دارد که آنرا TLR4 می نامیم و روی سلول های التهابی همینطور روی نورون های حسی وجود دارد. فعال شدن TLR4 به خودی خود درد زیادی ایجاد نمی کند، اما سیستم عصبی را طوری تنظیم می کند که واکنش پذیرتر شود.
به گزارش مدیکال نیوز تودی، وی تصریح کرد: در کنار این محرک، اگر عوامل استرس زای دیگری در آن زمان وجود داشته باشد مانند رژیم غذایی نامناسب یا مشکل روانی، جریانی را ایجاد میکند که می تواند انتقال به درد مزمن را تقویت کند.



1401/07/19
15:09:25
5.0 / 5
746
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۲ بعلاوه ۳
آزمایشگاه رادین