تأثیر داروهای کاهش وزن در تسکین میگرن مزمن به گزارش آزمایشگاه رادین، یک مطالعه جدید می گوید داروهای کاهش وزن امکان دارد به افراد در مدیریت میگرن کمک کنند. به گزارش آزمایشگاه رادین به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش می دهند که مبتلایان به میگرن مزمن که داروهای GLP-۱ مصرف می کنند، در مقایسه با اشخاصی که داروی استاندارد خط اول میگرن مصرف می کنند، حدود ۱۰ درصد کمتر به مراقبت های اورژانسی برای حمله میگرن نیاز دارند. نتایج نشان داد که این بیماران همینطور کمتر به هر علتی در بیمارستان بستری می شوند یا برای تسکین درد خود به داروی عصبی نیاز دارند. دکتر «ویتوریا آکار»، محقق در دانشگاه سائوپائولو در برزیل، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «افراد دچار میگرن مزمن اغلب در اورژانس بستری می شوند یا باید چندین داروی پیشگیرانه را امتحان کنند تا دارویی را پیدا کنند که بتواند برای آنها مؤثر باشد.»آکار در ادامه اضافه کرد: «مشاهده این الگوهای کاهش استفاده از مراقبت های اورژانسی و کاهش استفاده از داروها برای توقف میگرن یا امتحان کردن داروهای اضافی برای جلوگیری از میگرن در بین اشخاصی که داروهای GLP-۱ را برای سایر بیماریها مصرف می کنند، نشان داده است که این درمان ها امکان دارد به تثبیت بار بیماری به روش هایی که هنوز به صورت کامل درک نکرده ایم، کمک کنند.»داروهای پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-۱) هورمون GLP-۱ را تقلید می کنند که به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می نماید، اشتها را می کاهد و هضم غذا را کُند می کند. برای مطالعه جدید، محققان حدود ۱۱۰۰۰ بیمار دچار میگرن مزمن را که داروی GLP-۱ برایشان تجویز شده بود، با ۱۱۰۰۰ بیمار دیگر که داروی میگرن توپیرامات برایشان تجویز شده بود، مقایسه کردند. محققان در یادداشت های پیش زمینه گفتند: افراد دچار میگرن مزمن، حداقل به مدت سه ماه، ۱۵ روز یا بیشتر در ماه سردرد دارند که هشت روز از اینروزها علائمی مانند درد ضربان دار، حالت تهوع یا حساسیت به نور را نشان داده است. این تیم از سوابق پزشکی برای پیگیری هر دو گروه به مدت یک سال استفاده نمود. نتایج نشان داد که کمتر از ۲۴ درصد از مصرف کنندگان GLP-۱ به مراقبت اورژانس نیاز داشتند، در حالیکه این رقم برای مصرف کنندگان توپیرامات بیشتر از ۲۶ درصد بود. محققان دریافتند که این بیماران ۱۰ درصد کمتر به مراجعه به اورژانس نیاز داشتند؛ ۱۴ درصد کمتر در بیمارستان بستری شدند؛ و ۱۳٪ کمتر تحت عمل بلوک عصبی قرار گرفتند یا تریپتان دریافت نمودند. بیمارانی که از داروی کاهش وزن استفاده می کردند، همینطور کمتر احتمال داشت که داروهای جدید میگرن برایشان تجویز شود- ۴۸ درصد کمتر احتمال داشت که والپروات را آغاز کنند؛ ۴۲ درصد کمتر احتمال داشت که آنتی بادی های مونوکلونال پپتید در رابطه با ژن کلسی تونین (CGRP) را آغاز کنند؛ ۳۵ درصد کمتر احتمال داشت که داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را آغاز کنند؛ و ۲۳ درصد کمتر احتمال داشت که دسته ای از داروها به نام gepants را آغاز کنند.آکار اظهار داشت: «میگرن مزمن اغلب با شرایط متابولیک و التهابی مانند چاقی، مقاومت به انسولین، آپنه خواب و افسردگی همپوشانی دارد که می تواند درمان را دشوارتر کند.»او اضافه کرد: «تحقیقات اولیه درحال بررسی این مساله است که آیا اثرات ضدالتهابی و عصبی-عروقی داروهای GLP-۱ می تواند در درمان میگرن، نه فقط از راه کاهش وزن، نقشی داشته باشد یا خیر.»با این حال، از آنجائیکه این یک مطالعه مشاهده ای بود، محققان نتوانستند ارتباط علت و معلولی مستقیمی بین مصرف داروی GLP-۱ و کاستن علائم میگرن را اثبات کنند. منبع: radinlab.ir 5.0 / 5 60 1405/02/22 11:01:22 تگهای خبر: استاندارد , التهاب , بیمارستان , بیماری X این مطلب را می پسندید؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط تشخیص سرطان با دقت 95 درصدی دستگاه قابل حمل دانشمندان چین فقط به یک قطره خون نیاز دارد ارتباط ناباروری مردان با خطر مبتلاشدن به سرطان آلودگی هوا خطر مبتلا شدن به فشار خون بالا در دوران کودکی را بیشتر می کند چرا پیوند مغز انسان هنوز غیر ممکن است؟ نظرات بینندگان در مورد این مطلب لطفا شما هم در مورد این مطلب نظر دهید = ۲ بعلاوه ۱ ارسال نظر