فقر و بی پولی، چه بلایی به سر مغز می آورد؟
به گزارش آزمایشگاه رادین، استرس مالی به تنهایی می تواند سبب التهاب مضر شده و فضای شناختی را که در حالت عادی، صرف فرآیندهای دیگر می شد اشغال می کند.
غزال زیاری- مطالعات اخیری که در انگلیس انجام شده، حکایت از آن دارد که استرس ناشی از فقر، ممکنست صدمه های بلندمدتی به مغز وارد کند. اخیراً بررسی دراز مدت دانشمندان بریتانیایی بر روی گروهی متشکل از بالاتر از ۲۷۰۰ نفر که همگی ۸۰ ساله هستند به پایان رسیده است. این افراد در زمان ابتدای انجام این بررسی، موافقت نموده بودند تا وضعیت سلامت و شرایط اجتماعی شان درطول سال ها، رصد شود.
در این تحقیق که نتایج آن هفته قبل انتشار یافت، پژوهشگران متوجه شدند که افرادی که از اواسط دهه ۲۰ سالگی تا اوائل دهه ۵۰ سالگی زندگی شان، در جمع ۲۰ درصد از فقیرترین افراد این گروه قرار داشتند، در سنین میان سالی در آزمون های شناختی کُندتر عمل کرده و در آزمون های حافظه نمره بدتری کسب کردند.
درعین حال افرادی که در جریان این بررسی به پژوهشگران گفته بودند که حداقل دو بار در اواخر دهه ۳۰ یا ۴۰ سالگی شان در پرداخت قبوض به مشکل برخورده اند هم در سنین بالاتر، نمره بدتری به دست آوردند.
تأثیر محرومیت بر سلامت مغز
نتایج این پژوهش در نشریه «نوآوری در سالمندی» انتشار یافته و حکایت از آن دارد که زمانیکه محققان تلاش می کردند تا محرومیت های دوران کودکی افراد مورد بررسی و تفاوت های تحصیل و شناختشان در کودکی این افراد را کنترل کنند، تأثیرات منفی بر سلامت مغز در داده ها پدیدار شد؛ این مورد نشان داده است که استرس مالی انباشته شده در سنین بزرگ سالی، مسئول تغییرات بوجود آمده در مغز آنها بوده است.
زوال شناختی افراد تحت استرس مالی، در اواخر زندگی شان کُندتر از افرادی بود که در طول سنین جوانی، مشکل اقتصادی نداشتند ولی طبق حدس پژوهشگران، دلیل آن این است که صدمه از پیش وارد شده بود و درنتیجه چیز کمتری برای از دست دادن وجود داشت.
آرلاین جرونیموس، استاد دانشگاه میشیگان که در این مطالعه نقشی نداشت، در زمان انجام این مطالعه، این سؤال را بیان کرد که آیا افرادی که با بدترین عوارض سلامتی در رابطه با استرس (مثل بیماریهای قلبی و سرطان) درگیر بودند، قبلاً و در دهه های ۵۰ و ۶۰ سالگی زندگی شان فوت کرده اند یا نه؟
ژاک ولز، یکی از نویسنده های این مقاله، به این نکته اشاره کرده که چیزی که این مطالعه را از دیگر مطالعات انجام شده در زمینه بررسی صدمه های شناختی ناشی از استرس مالی متمایز می کند، دسترسی به اطلاعات مربوط به افراد در طول دهه های مختلف زندگی آن هاست و نه فقط یک نقطه زمانی واحد. او که جامعه شناس کالج دانشگاهی لندن (UCL) است دراین باره یادآوری کرد که در این مطالعه پژوهشگران نتوانستند به تفکیک این مورد بپردازند که چه میزان از صدمه وارد شده به مغز افراد فقیر، ناشی از خود استرس مالی و چه مقدار ناشی از رفتارهایی (مثل سیگار کشیدن و نوشیدن الکل است) که افراد فقیر بیشتر به آنها روی می آورند.
لازم به ذکر است که استرس مالی به تنهایی می تواند سبب التهاب مضر شده و فضای شناختی را که در حالت عادی، صرف فرآیندهای دیگر می شد اشغال می کند.
او اعتقاد دارد که طبق آن چه در نتایج مشاهده می شود، این فقر است که سبب تأثیرات مغزی شده و نه برعکس؛ چونکه چنین تغییراتی در مغز تا آن زمان که افراد به دهه پنجاه سالگی شان نرسیده بودند، ظاهر نشده بود: «کاری که توانستیم انجام دهیم، برقراری یک رابطه علیتی بین فشار مالی و سلامت مغز بود. ما نشانگرهایی از سلامت مغز مثل سرعت خواندن، سرعت محاسبات و اسکن های مغزی داریم... این یک نشانگر زیستی واضح است که نشان داده است چیزی در طول مسیر زندگی اتفاق افتاده است.»
بنا به توضیح او، در این تحقیق به اقداماتی که افراد فقیر باید برای حفاظت از مغزشان انجام دهند، اشاره نشده ولی یادآوری کرده که این پژوهش در حقیقت نوعی سیگنال به رهبران سیاسی است تا متوجه شوند که کاهش فقر، به کاهش نگرانی های سلامتی افراد همچون زوال عقل کمک خواهد نمود. او اظهار داشت: «بارهای مالی، فضای زیادی را در مغز شما اشغال می کنند.»
البته جرونیموس که پژوهش های زیادی در زمینه چگونگی تاثیر فرسایشی تبعیض بر بدن انسان انجام داده اعتقاد دارد که ارتباطی که این مطالعه بین فشارهای مالی و شناخت ترسیم می کند، ممکنست بیش از اندازه ساده انگارانه باشد: «ما نباید فکر نماییم که این مورد فقط مسئله ساده پول و بحث مالی است. این امر از نابرابری های اجتماعی حکایت دارد که به سلامت مغز صدمه می رساند.»
منبع: yahoo
منبع: آزمایشگاه رادین
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب