به گزارش آزمایشگاه رادین، بارهنگ یکی از گیاهان دارویی شناخته شده در طب ایرانی است که از گذشته های دور برای تسکین التهاب ها، کمک به بهبود زخم ها و کاهش سرفه مورد استفاده قرار گرفته است.
به گزارش آزمایشگاه رادین به نقل از وبدا، محمدمهدی زرشناس، متخصص داروسازی سنتی، اظهار داشت: برگ و بذر «بارهنگ» حاوی ترکیبات فعالی هستند که اهمیت بالای ی در اثرات درمانی آن دارند.
وی اضافه کرد: یکی از مهم ترین این ترکیبات، موسیلاژ است؛ ماده ای ژله ای که با تشکیل لایه ای محافظ روی مخاط بدن می تواند به کاهش تحریکات دستگاه گوارش و دستگاه تنفسی کمک نماید. این خصوصیت سبب می شود بارهنگ در کاهش خشکی و تحریک گلو و تسکین سرفه های خشک نقش حمایتی داشته باشد.
زرشناس اضافه کرد: علاوه بر موسیلاژ، بارهنگ دارای گلیکوزیدهای ایریدوئیدی مانند آکوبین، همینطور فلاونوئیدها و ترکیبات فنولی است. این مواد به سبب خاصیت آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی، در کاهش التهاب، مهار برخی میکروارگانیسم ها و کمک به ترمیم زخم های پوستی مؤثر شناخته شده اند.
وی اشاره کرد: مطالعات آزمایشگاهی و برخی تحقیقات بالینی نیز نشان داده اند که عصاره و موسیلاژ بارهنگ می توانند در تسریع روند ترمیم زخم های سطحی و کاهش التهاب های پوستی نقش داشته باشند.
این متخصص داروسازی سنتی اضافه کرد: منابع طب سنتی ایرانی نیز از بارهنگ برای بند آوردن خونریزی های خفیف، تسکین التهاب ها، کمک به بهبود زخم های سطحی و کاهش سرفه استفاده شده است. ترکیبات موجود در این گیاه با تشکیل یک پوشش محافظ روی بافت ها، می توانند از تحریک بیشتر جلوگیری کرده و شرایط مناسب تری برای ترمیم فراهم آورند.
وی تصریح کرد: با توجه به این خواص، مصرف گیاهان دارویی باید آگاهانه و با احتیاط صورت گیرد. هرچند بارهنگ در مجموع گیاهی نسبتاً ایمن به حساب می آید، اما مصرف خودسرانه آن بخصوص در دوران حاملگی و شیردهی یا در افراد دچار بیماریهای زمینه ای سفارش نمی گردد. همینطور فرآورده های گیاهی نباید جایگزین درمان های پزشکی شوند و بهتر است مصرف آنها با نظر پزشک یا داروساز انجام گیرد.